Düşte Gör; Akla Karayı Seçte Gel – Davut Fen

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşım ile uzun bir telefon görüşmesi gerçekleştirdik. Geçmişe dair anılarımızı paylaşırken, zamanın nasıl geçtiğini bir kez daha hissettik. Çocukluğumuzdan beri tanıdığımız birbirimizi, hayatın farklı yollarına savrulmuş olarak bulduk. Arkadaşım İstanbul'da akademik eğitim almış, işini orada kurmuş; ben ise güneyde bir kıyı ilçesine yerleşmiştim.

Okul yıllarımızda, önde gelen öğrenciler arasında yer alıyorduk. Sergilerde benim resimlerim dikkat çekiyor, yazdıklarım büyük bir ilgiyle okunuyordu. Ancak, yoksulluk içinde büyümüş olsak da, yeteneklerimizle kendimizi gösteriyor, toplumda bir yer edinmeye çalışıyorduk. Arkadaşımın ailesi, ilçemizde tanınmış ve varlıklı bir aileydi. Bu durum, aramızda bazı farklılıklar yaratıyordu.

Farklılıklar ve Benzerlikler

İstanbul'da büyüyen arkadaşım, çocukluğunun keyfini sürmüş; ben ise daha mütevazı bir ortamda yetişmiştim. Arkadaşımın yaşam tarzı, kasaba halkı tarafından yadırganıyordu. Uzun saçları ve batı tarzı giyimi ile dikkat çekiyordu. Ancak, bu farklılıklar bazen sorunlara da yol açıyordu. Bir olay sonucunda, arkadaşımın başı belaya girdi ve yirmi altı ay cezaevinde yattı.

Geçmişin İzleri

Olaydan sonra, arkadaşım ile olan iletişimimizde bu konudan hiç bahsetmedik. Zamanla, hayatımızın farklı yönlerine odaklandık. Ben, Fethiye'den İstanbul'a gelmek için çabalarken, o geçmişteki olayları unutmaya çalışıyordu. Ancak, hayatın getirdiği zorluklar karşısında birbirimize destek olmaya devam ettik.

Hassas İlişkiler

Memleketime gittiğimde, eski arkadaşlarımla karşılaştım. Bazıları geçmişteki fırsatları değerlendirememişti. Onların yüzlerindeki gıpta ifadesi, benim yaşamımın ne kadar farklı olduğunu gösteriyordu. Ancak, bu durum onları rahatsız ediyordu. Ben de onlara karşı hassas davranmaya çalıştım.

Sonuç

Bu yazımda, geçmişin izlerini ve dostlukların derinliğini vurgulamak istedim. Hayatın sunduğu zorluklar karşısında, dostluklarımızın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha anladım. Yokluk ve yoksulluk, insanı şekillendirirken, dostluk ve dayanışma da hayatı anlamlı kılıyor.